Leucanthemum vulgare of Gewone margriet
Leucanthemum vulgare is een vaste plant die veel mensen kennen als de “echte” Margriet uit berm en weiland, met de Nederlandse naam 'Margriet'. De naam is afgeleid van het Griekse 'Margarites', wat parel betekent, verwijzend naar de glanzende witte bloemen. Deze inheemse margriet komt nu veel minder voor in Nederland dan vroeger. Voorheen kwam deze soort veel voor in traditionele hooilanden en werd gezien als symbool van eenvoudige, landelijke bloemenpracht. De Gewone margriet staat symbool voor liefde, loyaliteit, zuiverheid en onschuld.
De Gewone margriet vormt losse pollen met stevige stelen en frisgroen blad. De plant wordt 30 tot 60 cm hoog en heeft een lange bloeitijd van mei tot september. De bloemen bestaan uit grote hoofdjes met witte lintbloemen en een geel hart. De bloeistengel groeit direct uit de wortelstok. De bladeren zitten verspreid aan de plant, zijn gekarteld. De inheemse Margriet is te herkennen aan een paar kleine zijslipjes aan de voet van de bladeren.
De plant heeft een taaie, lange wortelstok en stevige wortels, die belangrijk zijn voor de groei en verspreiding. Gewone margriet wordt vaak ingezaaid in bermen, dijken en graslanden. Het zaad kiemt soms direct als het op de grond valt, vooral op geschikte, niet te natte grond, en blijft meerdere jaren kiemkrachtig.
Leucanthemum vulgare is een uitstekende nectar- en stuifmeelplant voor bijen, honingbijen, zweefvliegen en dagvlinders; de bloemen blijven lang aantrekkelijk en vormen wekenlang een stabiele voedselbron. De plant draagt bij aan de structuur en zomerdiversiteit in kruidenrijke graslanden en is een voedselplant voor specifieke insecten zoals bladhaantjes en snuitkevers. De Gewone margriet is ideaal voor natuurlijke tuinen en bermen, kan als bodembedekker dienen en trekt veel bestuivers aan. De plant groeit het beste in volle zon en verdraagt geen natte winters. Hij groeit goed op klei, maar ook op andere matig voedselrijke, droge tot matig vochtige bodems.
Leucanthemum vulgare kan goed gecombineerd worden met soorten als Salvia pratensis voor een kleurrijke tuin. Regelmatig uitgebloeide bloemen verwijderen verlengt de bloeitijd. In vergelijking met Leucanthemum maximum heeft de Gewone margriet kleinere bloemen en stengelbladeren met zijslipjes, terwijl L. maximum grotere bloemen en stengelbladeren zonder zijslipjes heeft. In Nederland is de Gewone margriet inheems.
Ecologie en Biodiversiteit
De Gewone margriet is niet alleen een sierlijke verschijning in de tuin, maar ook een inheemse vaste plant met een grote ecologische waarde. Dankzij haar witte lintbloemen trekt deze sterke plant een breed scala aan insecten aan, waaronder bijen, hommels en vlinders. Dit maakt de Gewone margriet tot een onmisbare drachtplant in bloemenweides, bermen en langs dijken, waar ze bijdraagt aan de biodiversiteit.
Als algemene soort in heel Europa is de Gewone margriet een vertrouwd gezicht in graslanden en op zonnige plekken. De plant sterft in de winter af, maar komt in het voorjaar weer krachtig terug. Het zaad blijft redelijk kiemkrachtig en kan soms direct ontkiemen wanneer het op de grond valt, waardoor de Gewone Margriet zichzelf gemakkelijk verspreidt. Dit maakt haar uitermate geschikt voor het vergroten van het aantal planten in grotere borders of bloemenweides. Door het zaad te verzamelen en opnieuw te zaaien, of door de planten te delen, kun je eenvoudig het aandeel Gewone margriet in je tuin verhogen.
Let er wel op dat de Gewone margriet gevoelig is voor te veel bemesting en schaduw; op voedselrijke of te dicht begroeide plekken kan de plant achteruitgaan. Door haar veelzijdigheid en sterke karakter is de Gewone margriet een uitstekende keuze voor iedereen die de biodiversiteit in de tuin of het landschap wil versterken.
Standplaats Leucanthemum vulgare
Gewone margriet groeit het beste in volle zon en is niet wintergroen, maar overwintert vaak met een groene bladrozet. De plant geeft de voorkeur aan droge tot matig voedselarme grond en doet het goed op klei- en andere matig voedselrijke bodems. In de volle zon blijven de stengels stevig en vormen zich veel bloemknoppen. Ze leent zich uitstekend voor tuinbeplanting, het is een gemakkelijke plant die zichzelf met behulp van de wind uitzaait. In een bloemenweide, natuurtuin of zonnige border zorgt Leucanthemum vulgare voor een echte zomerse sfeer.
Leucanthemum vulgare snoeien en onderhouden
De uitgebloeide bloemstengels wegknippen zorgt soms voor een tweede, lichtere bloei. Regelmatig uitgebloeide bloemen verwijderen bevordert bovendien een langere bloeitijd van Leucanthemum vulgare, waardoor deze plant extra aantrekkelijk is voor tuiniers en bloemschikkers. De Gewone margriet is daarnaast een uitstekende snijbloem en blijft lang goed in de vaas. Wie een wat natuurlijkere uitstraling wil, kan een deel van de bloemen laten staan tot het zaad gevallen is dat soms al meteen weer ontkiemt.
Knip in het vroege voorjaar alle oude, verdroogde bladeren en stengels tot bij de grond weg. Wordt een pol na een paar jaar minder mooi in het midden, graaf dan in het voorjaar de margriet op en plant de jongste, sterkste stukken terug.
