Fragaria vesca of Bosaardbei
Fragaria vesca behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae) en is de wilde vorm van de aardbei, beter bekend als Bosaardbei. Deze soort is een meerjarige plant met een lange levensduur en blijft laag bij de grond, tot maximaal 25-30 cm hoog. Bosaardbei groeit van nature in bos, bosranden, loofbossen, houtwallen, struwelen, heggen, duinen, het rivierengebied en Zuid-Limburg.
De Bosaardbei vormt een tapijt van groene blaadjes, met een gezaagde bladrand. De bladeren en stengels zijn vaak voorzien van fijne haren. De stengels zijn kruipend en vormen bovengrondse uitlopers (stolonen) waarmee de plant zich makkelijk verspreidt. Op de uitlopers wortelen nieuwe plantjes. De bloemen hebben een witte bloemkleur en de bosaardbei bloeit in mei en juni, en kan soms tot in de herfst doorbloeien. De bloei wordt bezocht door wilde bijen, met name groefbijen en zandbijen, wat de plant aantrekkelijk maakt voor bestuivers. Bosaardbei is een sterke en aantrekkelijke plant die langdurig bloeit en goed toepasbaar is als lage, vaak groenblijvende bodembedekker voor plaatsen in de lichte schaduw tot halfschaduw op niet te droge grond. De plant groeit het beste op een vochtige, enigszins kalkhoudende en leemhoudende bodem.
De Bosaardbei produceert van juni tot oktober vruchten, met soms een tweede bloei in de herfst. De pitjes (zaden) zitten aan de buitenkant van de vrucht en worden door dieren verspreid, wat bijdraagt aan de verspreiding van de plant.
Standplaats Fragaria vesca
Een plek in de halfschaduw, lichte schaduw of gefilterd zonlicht onder hoge struiken, langs de rand van een bosachtige hoek, of zelfs in volle zon is heel geschikt als groeiplaats voor de Bosaardbei. De plant wordt vaak toegepast als lage, vaak groenblijvende bodembedekker in parken, bosrijke gebieden en natuurtuinen. Bosaardbei groeit graag op een vochtige, enigszins kalkhoudende en leemhoudende bodem, maar kan ook op droge grond gedijen, mits de standplaats niet te nat is. Let op: de Bosaardbei gaat niet goed samen met veel andere planten en geeft de voorkeur aan weinig concurrentie. Zorg in de eerste weken na het planten voor extra water, zodat de wortels goed aanslaan.
Fragaria vesca snoeien en onderhouden
Bij de verzorging ligt de nadruk vooral op de uitlopers. De Bosaardbei vormt kruipende stengels en bovengrondse uitlopers die zich over de bodem verspreiden. Deze stengels wortelen verderop, waardoor zich nieuwe plantjes vormen en de plant zich snel kan verspreiden. De Bosaardbei kan in humusrijke grond wat gaan woekeren. Groeien ze te ver een pad of ander vak in, knip ze dan terug of verplant jonge plantjes naar een andere plek. In het voorjaar verdroogde bladeren en oude bloemstelen verwijderen, zodat het gewas weer fris oogt en voldoende licht krijgt.
Veelgestelde vragen over Fragaria vesca:
Is Fragaria vesca eetbaar?
Antwoord:
Ja, je kunt de vruchten van de fragaria vesca eten. Echter de Fragaria Elsanta of Fragaria Ostara geven grotere vruchten met een vollere smaak.
Is Bosaardbei een goede bodembedekker?
Antwoord:
De fragaria vesca is een uitstekende keuze als lage, vaak groenblijvende bodembedekker. Deze plant doet het goed op plekken in de lichte schaduw tot halfschaduw in licht vochtige grond. Bosaardbei werkt goed als bodembedekker doordat hij snel uitlopers vormt en zo de bodem bedekt. Daarnaast trekt de bosaardbei bestuivers zoals wilde bijen aan, wat bijdraagt aan de biodiversiteit in de tuin.
Wat is het verschil tussen bosaardbei en schijnaardbei?
Antwoord:
De bosaardbei (Fragaria vesca) en de Schijnaardbei (Potentilla indica) worden vaak makkelijk verward, omdat ze qua groeiwijze en bladstructuur op elkaar lijken. Toch zijn ze goed te onderscheiden: de Bosaardbei bloeit van april tot augustus met witte bloemen, terwijl de Schijnaardbei juist opvallende gele bloemen heeft. Let dus op de bloemkleur om het verschil tussen deze twee bodembedekkers te herkennen.